บ้านสบลาน

ประวัติการตั้งถิ่นฐาน ณ หมู่บ้านสบลาน

ประมาณ ๒๐๐ - ๓๐๐ ปีก่อนหน้านี้ บริเวณหมู่บ้านปกาเกอะญอบ้านสบลาน เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าลั๊ว แต่ได้ย้ายออกไปโดยสันนิษฐานว่าเกิดโรคระบาด ดังปรากฏหลักฐาน มีซากวัดเก่าอยู่ในบริเวณที่นาปัจจุบัน

ในระยะเวลาประมาณ ๑๕๐ ปีที่ผ่านมา ได้มีครอบครัวเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บริเวณบ้านสบลานนี้ ๒ ครั้ง ครั้งแรกโดยพ่ออุ๊ยนานู และภรรยา พร้อมด้วยลูก ๆ ๕ คน

พ่ออุ๊ยนานู เป็นชาวปกาเกอะญอ เดิมอยู่ที่ห้วยหยวก ต.แม่วิน อ.แม่วาง ก่อนจะย้ายไปอยู่บ้านป่าคา อ.สะเมิง แล้วจึงย้ายมาอยู่ที่บ้านสบลานเป็นเวลา ๑๕ - ๒๐ ปี จากนั้นได้ย้ายไปอยู่บ้านหนองปลา และชุมชนวัดหลวงตามลำดับ ทำให้บ้านสบลานร้างไป

หลังจากนั้นครอบครัวของลูก ๆ พ่ออุ๊ยนานู มี หน่อปูลู ( ลูกสาวคนโต ) พ่ออุ๊ยโกงะ ( ลูกเขย ) และครอบครัวของ พ่ออุ๊ยหม่อโท ( ลูกชายคนสุดท้อง ) ได้พากันย้ายไปอยู่บ้านห้วยเฮี๊ยะ ก่อนที่จะย้ายกลับมาอยู่บ้านสบลานอีกครั้งหนึ่ง

พ่ออุ๊ยหม่อโท เสียชีวิตเมื่ออายุประมาณ ๘๐ ปี ที่บ้านสบลาน และลูก ๆ คือ พะตี่ ( ลุง ) แดง พะตี่ตะแยะ  ยอดฉัตรมิ่งบุญ พร้อมด้วย ญาติพี่น้องคนอื่น ๆ ได้สืบทอดภูมิปัญญา และรักษาป่าพื้นที่การเกษตรเพื่อการยังชีพมาจวบจนปัจจุบัน

  พะตี่แดง  ยอดฉัตรมิ่งบุญ ลูกชายคนโตของพ่ออุ๊ยหม่อโท

พะตี่ตะแยะ  ยอดฉัตรมิ่งบุญ ( ซ้ายในภาพ )

หน่อพะมื่อ ลูกสาวของพ่ออุ๊ยหม่อโท