บ้านสบลาน

ฤดูร้อน อากาศแล้งๆ อย่างช่วงเดือน มีนาคม เมษายน อาหารการกินจำพวกผัก พวกพืชในป่านั้นหาค่อนข้างลำบาก แต่ที่หาง่ายคือปลารวมไปถึงบรรดาสัตว์น้ำต่างๆ อย่างพวกกุ้ง พวกปู

ที่บ้านสบลานมีลำห้วยใกล้ๆ หลายสาย ไม่ว่าแม่ลานเงิน แม่ลานหลวง แม่ขาน ทำให้หาจับปลาได้ง่าย ปลาที่หาได้มีทั้ง ปลาขาว ปลาก้าง ปลากด ฯลฯ

ก่อนปากทางเข้าบ้านสบลาน จุดที่แม่ลานเงิน กับแม่ลานหลวงมาสบกันนั้น เป็นเขตอนุรักษ์ ห้ามทำการจับสัตว์น้ำใดๆ ทั้งสิ้น เขตอนุรักษ์มีความยาวตลอดลำน้ำทั้ง ๒ สายประมาณ ๕๐๐ เมตร มีปลาอยู่มากมายแต่ไม่มีใครกล้าจับ เพราะได้มีการทำพิธีแช่งไว้ ใครมาจับต้องคำสาปให้ได้เกิดอันตรายอย่างใดอย่างหนึ่ง บางครั้งคนนอกหมู่บ้านมาเที่ยวพูดว่าจะจับปลาในเขตอนุรักษ์เท่านั้น ก็มีอันเดินพลาดตกน้ำตกท่ากันเปียกปอนไปหมด

ปลาที่หามาได้นั้นจะถูกปรุงอย่างง่ายๆ ส่วนมากจะนำมาย่างเฉยๆ ไม่ต้องปรุงอะไรก็มีรสดีอยู่ในตัว แต่บางครั้งอาจมีการใส่เครื่องปรุง เครื่องเทศ จำพวกขมิ้น หอม กระเทียม ฯลฯ ก่อนห่อด้วยใบตองกล้วย แล้วค่อยย่าง ก็จะอร่อยไปอีกแบบ

พะตี่บอกว่าทุกวันนี้คนบ้านอื่นๆ กระทั่งคนสะเมิง ชอบมาหาปลาที่สบลาน เพราะที่อื่นๆ นั้นหาปลายาก น้ำท่ามีแต่สารเคมีจากการปลูกพืชเศรษฐกิจ พืชเชิงเดี่ยวทั้งหลาย ถ้ามาหาปลากันดีๆ ด้วยวิธีเดิมๆ คือใช้เหล็กยิงบ้าง จับด้วยมือเปล่าบ้างคงไม่เป็นไร แต่บางคนใช้ไฟฟ้าช้อต บางคนใช้ระเบิด ต่อไปอาจจะไม่มีปลาเหลือให้จับ

แต่พะตี่ก็ยังบอกด้วยว่า คนที่ช้อตปลา ระเบิดปลานั้น ตายบ้าง ป่วยบ้าง แทบทุกคน เพราะเป็นการเบียดเบียนผีน้ำ ผีน้ำจึงโกรธและลงโทษเอา

ปลาย่างธรรมดาๆ ไม่ต้องปรุงรสก็อร่อยไม่คาวสักนิด

ปลาย่างแบบใส่เครื่อง ปลาทูเค็มย่าง และไข่เจียว